Rozliczenie podatkowe 2016

Ulgi dla chorych w formularzu PIT 37

 

Zbliża się czas, kiedy każdy podatnik, który nie chce się narażać na kłopoty z Urzędem Skarbowym, zobowiązany jest przedstawić swoje rozliczenie podatku za 2016 rok. Dla większości osób jest to żmudna i niełatwa praca, głównie ze względu na brak znajomości przepisów prawnych, jak i również zawiłości, jakie zawiera formularz PIT 37. Wielu nie radzi sobie z wypełnianiem dokumentów i nie korzysta z przysługujących im ulg zawartych w Picie 37 druku. Przy bliższym zapoznianiu się z formularzami okazuje się, że to wcale nie musi być trudne, zwłaszcza dla osób, które posiadają podstawową wiedzę z zakresu obsługi komputera. Tym szczególnie proponuje się rozliczenie podatkowe 2016 przez Internet. Wymaga to jedynie podstawowych informacji, odnośnie danych osobowych, oraz osiąganych przychodów, a program do elektronicznych deklaracji sam dokonuje obliczeń. Za pomocą zaledwie kilku kliknięć wykonuje się całą pracę, zatem więcej czasu można poświęcić na zapoznanie się z tematem ulg, jakie przysługują w danym przypadku.

 

Przykładowo, w zeznaniu podatkowym za 2016 rok podatnik ma prawo do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej. Powinna być ona wykazana w części D formularza PIT37 lub w części F druku PIT-36, a także na pierwszej stronie załącznika PIT/0. Ulga rehabilitacyjna daje możliwość odliczania od dochodu kwoty wydanej na cele rehabilitacyjne, a także wydatków poniesionych na ułatwienie wykonywania czynności życiowych przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub tego, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne (np. dzieci własne i przysposobione, współmałżonek, rodzeństwo, ojczym czy zięć lub synowa). Podstawą przy odliczeniu jest orzeczenie lekarskie o niepełnosprawności, tzn. przyznanie choremu pierwszej bądź drugiej grupy inwalidzkiej. Warunkiem koniecznym do uzyskania ulgi, jest także limit dochodów osiągniętych przez osoby niepełnosprawne – 9120 zł w skali roku.

 

Poza tym powyżej wskazane wydatki podlegają uldze, jeżeli nie zostały sfinansowane ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, czy też w przypadku, gdy nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek innej formie. Jeżeli wydatki były częściowo dofinansowane, odliczeniu podlega jedynie różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą dofinansowaną lub zwróconą w jakiejkolwiek innej formie.

 

W obecnym roku mamy dwa rodzaje odliczeń:

  • Odliczenia limitowane kwotowo
  • Odliczenia nielimitowane

Przy wydatkach limitowanych nie ma konieczności ich udokumentowania. Urząd Skarbowy może jednak się ubiegać o uprawdopodobnienie przez podatnika okoliczności stanowiących podstawę przyznania ulgi. Do odliczeń limitowanych kwotowo zalicza się:

  • wydatki poniesione na opłacenie przewodnika osób niewidomych z I lub II grupy inwalidztwa lub osób z niepełnosprawnością narządu ruchu należących do I grupy inwalidztwa, w kwocie nieprzekraczającej w ciągu roku 2.280 zł;
  • wydatki poniesione na utrzymanie psa przewodnika przez osoby niewidome z I lub II grupy inwalidztwa - w wysokości nieprzekraczającej w ciągu roku 2.280 zł;
  • wydatki na używanie samochodu osobowego w związku z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa lub podatnika mającego na utrzymaniu taką osobę lub dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16 roku życia - w wysokości maksymalnej w ciągu roku 2.280 zł.

 

Inaczej wygląda sytuacja w przypadku rozliczania ulgi w związku z zakupem lekarstw. Nie podlega ona regułom odnośnie wydatków limitowanych, ani zasadom odliczeń nielimitowanych. Ulgę przysługującą za zakup leków stanowi różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami w danym miesiącu, a kwotą 100 zł. Czyli kwota wydana na zakup leków pomniejszona o 100 zł daje kwotę do odliczenia.

 

Podczas rozliczania tej ulgi okazać należy zalecenie lekarza (receptę) oraz rachunek za leki. Pamiętajmy, że paragon fiskalny nie spełnia wymogów rzetelnego dokumentu potwierdzającego poniesione wydatki, ponieważ pozbawiony jest informacji o osobie dokonującej zakupu. Prawowitym dokumentem może być np. faktura, przelew bankowy czy pocztowy dowód wpłaty.